Hikoyalarda aks etgan “qirq hadis”.
Farzandlarimiz uchun…
16-hadis
Sovuq qish kunlaridan biri. Iso maktabga ketayotgan edi. U yoʻl chetida yurib borayotgan faqir bir bolani koʻrib qoldi. Bolaning ustki kiyimlari yupun edi. Oyoq kiyimi ham juda eski boʻlib, ulardan suv oʻtib ketayotgani yaqqol bilinib turar edi. Isoning qalbi larzaga keldi. Darvoqe, ularning oilasi ham garchi biror narsaga zoriqmasdan yashasalar-da oʻziga toʻq xonadonlardan hisoblanmas edi. Iso bolakayni qayoqqa ketayotganini bilish uchun ortidan yurdi. Qarasaki, bolakay ham Iso ketayotgan maktabga kirib ketdi. Biroq Iso avval uni koʻrganini eslay olmadi. U dars davomida bu bolaga qanday yordam berish haqida koʻp oʻyladi ammo bir qarorga kela olmadi. Agar oʻzining ikki yildan buyon kiyayotgan oyoq kiyimini beradigan boʻlsa oʻzi oyoq kiyimsiz qolishi aniq. Iso katta tanaffus vaqtida oʻsha yigitni qidirib topdi va suhbatlashdi. Ular darhol doʻstlashib olishdi. Malum boʻlishicha, bir necha yillar oldin bu bolakayni otasi vafot etgan ekan. U onasi va ukalari bilan yashar ekan. Ularning oilasi bu yerga koʻchib kelganiga koʻp boʻlmabdi.
Iso oʻzining sumkasidan shirinlik chiqarib yangi doʻstini mehmon qildi. Uyiga kelgach otasidan kambagʻallarga qanday yordam berish mumkinligi haqida soʻradi. Otasi Isoga bu borada bir qancha maslahatlarni berdi. Ertasi kuni darslar nihoyaiga yetgach Iso kambagʻallarni qoʻllab-quvvatlaydigan markazga bordi. U yerdagi fond xodimiga doʻstining holati haqida gapirib berdi. Fond xodimi Isoning gaplarini ijobiy qabul qildi va undan doʻstining manzilini yozib oldi, soʻngra Isoga: “Sen kabi insonlarni Alloh taolo va Nabiy sollallohu alayhi va sallam yaxshi koʻradi. Zero Nabiy sollallohu alayhi va sallam hadisi shariflarida:
(إنّ الدّالّ عَلَي الخَيْرِ كَفَاعلهِ (رواه الترمزي
Oxunjon AHMEDOV tarjimasi
«Koʻkaldosh» OʻMIBY mudarrisi






