Hikoyalarda aks etgan “qirq hadis”.
Farzandlarimiz uchun…
36-hadis
Husniddin amaki ayblanayotgan odamga ishora qilib dedi:
“Qozi janoblari oʻtgan yili men chet davlatga chiqib ketayotganimda bu odamga omonat qilib olmos koʻzli uzukni qaytarib berishni soʻrayabman lekin bu bermayabdi”.
Qozi ayblanuvchidan: “Nega sen bu kishiga oʻz uzugini qaytarib bermayabsan?” – dedi.
U kishi: “Bu odam aldayabdi. U menga hech qanday uzuk bermagan” – dedi.
Qozi Husniddin amakiga: sizda bu odamga uzukni berganingizni tasdiqlaydigan guvoh bormi?” dedi.
Husniddin amaki: “Yoʻq, men unga uzukni katta chinor daraxti ostida bergan edim”- deb javob berdi.
Qozi: “U holda borib oʻsha daraxtdan bitta shoxini uzib keling”- dedi. Ayblanuvchi esa mahkamada qoldi. Bir qancha muddat oʻtgandan keyin qozi ayblanuvchiga qarab: “Bu Hsniddin buncha kechikib ketdi, oynadan qarachi kelmayotganmikin?” – dedi.
Shunda haligi ayblanuvi oʻrnidan turmasdan: “U joy uzoqda, 3 soatdan keyingina yetib keladi” –dedi. Qozi shunda: “Qara-ya, sen aybingni oʻzing oshkor qilding. Omonatni olmagan boʻlsang uning manzilini qaerdan bilarding? Sen Rosululloh sollallohu alayhi va sallamning shunday hadislarini eshitmaganmisan:
إياكم و الكذب فإن الكذب يهدي الي الفجور و إن الفجور يهدي الي النار
Yolgʻondan saqlaning. Chunki u insonni yomonlikka yetaklaydi. Yomonlik esa jahannamga boshlaydi. (Muslim, Birr 103)
Shundan soʻng qozi ayblanuvchiga qitʼiy hukm chiqardi.
Oxunjon AHMEDOV tarjimasi
«Koʻkaldosh» OʻMIBY mudarrisi





